چشم ها از ديوار رد مي شوند،ساكت!

پری ناز — Wed, 22 Jun 2011 09:36:09 +0000

واسه خونه ای که تا چند وقت دیگه می خوای بری توش زندگی کنی و بشی خانوم خونه ، اگه بشه کوزت هم می شی.

_

پری ناز — Tue, 19 Apr 2011 08:24:37 +0000

به رفتن نزدیک می شیم. دیگه کم مونده.
وسایلم رو تک و توک جمع کردم و گذاشتم تو ساکم.
یه لیست از دوستا و آشنا ها تهیه کردم و نوشتم که برای همشون یه دور طواف برم.بچه هایی که می خوان به اون لیست اضافه بشن ، به من بگن . برای من سخت نیست. چون یه دور طواف می کنم برای همه .

روز موعود

پری ناز — Sat, 09 Apr 2011 07:27:27 +0000

همیشه وقتی منتظری که یه روز خاص سر برسه ، اون روز نمی رسه. یعنی می رسه ها ولی خیلی خیلی دیر می رسه.
حالا قراره یکم اردیبهشت بریم مکه و یک اردیبهشت نمی رسه.:(

اهدای عضو

پری ناز — Thu, 31 Mar 2011 09:21:58 +0000

never let me go فیلم جالبی بود. ولی یه کم برام قابل هضم نبود. اهدای عضو به صورت اجباری؟ …مگه امکانش هست بخوان شخصی رو به اجبار عضو بدنش رو بگیرن؟ اصلا مگه می شه مدرسه ای وجود داشته باشه که این بچه ها رو رشد بده؟ منع قانونی نداره مگه؟ درسته که گفتن تو زمان قدیم بوده ولی مگه می شه؟
…
به نظر شما آیا این مسئله می تونه درست باشه که مدرسه ای رو موسسش باشیم که از کوچیکی به بچه ها یاد بده که در بزرگسالی بایستی اهدای عضو داشته باشن. خواه اینکه تو بزرگسالی دلشون بخواد یا نخواد و پشیمون شده باشن یا نه؟!

فیدبرنر جدید

پری ناز — Wed, 30 Mar 2011 13:57:42 +0000

از اون جایی که کل ورد پرس فیلتره و وبلاگ من هم زیر مجموعش می شه و به خاطر همین اون هم فیلتره ، زیگزاگ عزیزم برام یه فید برنر ساخته .
با فید برنر و سابسکرایب کردن اون تو گوگل ریدر می تونین مطالب من رو از گوگل ریدر بدون فیلتر دنبال کنین.
لینک اینه.
مرسی…http://feeds.feedburner.com/huchthebee

مهربون

پری ناز — Wed, 23 Mar 2011 07:38:52 +0000

اکثر دور و بری هام می گن من مهربونم.
مهربونی من می دونید در چه حدیه؟…در اون حد که موقع خواب یهو فک می کنم که ماهی کوچولوم مرده و می رم بهش سر میزنم و برای اطمینان از این مسئله ماهی خواب رو با تنگش تکون میدم و وقتی ماهی تقریبا سکته ی قلبی کرده رو از خواب بیدار می کنم ، از این اطمینان پیدا می کنم که نمرده و میرم می خوابم با خیال جمع.
حالا خودتون قضاوت کنید … من مهربونم یا مردم آزار؟:دی

اولین تجربه ی آشپزی

پری ناز — Wed, 16 Mar 2011 06:33:41 +0000

اولین تجربه ی آشپزی من بدون کمک مادر جان دیروز صورت گرفت. روزی که من یکی عاشقشم. چهارشنبه سوری.
کلا من در هر برهه ای از زمان یه مسئله ای رو دوس دارم نه به صورت حرفه ای بلکه به صورت خوب انجامش بدم و الان یی از اون زمان هاس که من می خوام کدبانو باشم.
سفره ی هفت سین چیدن و آشپزی کردن و شیرینی عید پختن.
می خوام برای عید شیرینی بپزم . اولین تجربه می شه.
و می خوام بدونم کسی هستش که بدونه آسون ترین شیرینی برای من مبتدی چی می تونه باشه که بتونم از پسش بر بیام و آبروم جلوی خونواده حفظ بشه؟
…
بعد از حدودا چند ماه ، نوشتن برام سخت بود .
از مهراوه ی عزیزم هم تشکر می کنم که دوباره من رو به نوشتن تشویق کردش. مرسی.

اعتصاب

پری ناز — Sat, 04 Dec 2010 18:44:02 +0000

بهمون می گه :
اعتصاب فقط این نیستش که دست از کار بکشی و اصلا کار نکنی. اعتصاب به کم کار کردن هم می گن.
بهش می گم:
پس همیشه ما تو اعتصابیم دیگه.

دموکراسی از نوع خودمان

پری ناز — Tue, 23 Nov 2010 08:56:58 +0000

دموکراسی عضو جدا نشدنیه جامعه ی ماس. فقط اون عده ای که به عنوان سیاسیون و مخالفان زندانی می شن و اون دسته از مجلاتی که توقیف می شن، در چارچوب دموکراسی عمل نمی کنن.
متوجه ی منظورم هستید که؟

برف پاك كن

پری ناز — Tue, 05 Oct 2010 14:21:07 +0000

ساعات 8 مي خوايم بريم عروسي و من هنوز سر كارم.
بارون داره مي آد شديد . پائيز داره به معناي واقعي كلمه خودشو به رخ مي كشه.
يك ساعت رو مرخصي گرفتم كه زودتر برم خونه و آماده شم.
برف پاك كن ماشين خرابه و من بايد تا اون سر شهر تو اين بارون شديد بدون برف پاك كن برم.
تو عروسي قراره برم از عروس بپرسم كه تا چه حد به ته ديگ علاقه داشته .
احتمالا خيلي زياد

پيش گويي

پری ناز — Tue, 05 Oct 2010 06:32:22 +0000

امروز از اون روزاييه كه ميدونم يه كسي و يه چيزي تو محيطه كارم اعصابم رو به حد وحشتناكي خراب مي كنه.
هميشه پيش گوئه خوبي بودم. يعني حس ششم قوي داشتم.
به طرز غير قابل تصوري يه حرفي امروز شنيدم كه مي دونم اگه تا 7 غروب بتونم تحمل اون حرف رو بكنم و دم نزنم هنر كردم.
مي دونم اينجا فقط شده شكايت كردن از كارم.
ولي چه كنم كه تموم روزم رو اين محيط كار لعنتي گرفته و هيچ موضوعي براي حرف زدنم نمي مونه.

سئوال های جالب

پری ناز — Fri, 24 Sep 2010 07:20:46 +0000

کلا بعضی از مردم خیلی موجودهای جالبی هستن و سئوال های جالبی حالا چه از آدمای واقعی، چه از موجودات مجازی و سیستم های مجازی می پرسن.
به این صورت که از گوگل می پرسن که بعد از ثریا منوچهری چه شد؟
…
خوب خواهر من ، برادر من ، ثریا منوچهری مُرد دیگه! …دیگه چی شدن نداره که! کشتنش و بعد هم زن های محل شبانه فک کنم خاکش کردن و شوهرش هم دو فردای دیگش رف زن گرفت. خلاص.

اندر حکایات سخنرانی

پری ناز — Thu, 23 Sep 2010 20:20:18 +0000

یهو حواسم پرت شد از سخنرانی ، برگشتم دیدم بحث عشق و عاشقی کشیده شده.

بوق و کرنا

پری ناز — Fri, 10 Sep 2010 09:43:07 +0000

خیلی راحت می آن و یه خبر رو گشترش می دن و خیلی راحت هم آدم های زودباوری مثل من گول حرف ها رو می خوریم و باورمون می شه که اون حرف درست بوده .
خبرگزاری های ایرانی به قدری قدرت شایعه پراکنیشون حتی در خفا زیاده که در مدت زمان خیلی کوتاهی یه خبر کاملا کذب رو به گوش همه می رسونن و همه ی مردم رو وادار به حقیقت محض بودن می کنن.
نمونه ی بارزش همین قضیه ی مهران مدیری و تقدیم دی وی دی ها و این حرفاس.
همونطور که بچه ها تو قسمت نظرات اون پست قید کرده بودن ، اگه اون خبر درست می بود تا به الان 20:30 و امثالهم از تو بوق و کرنا گذاشتن اون موضوع و عکس ها و فیلم های اون دیدار کم نذاشته بودن و صداشون گوش فلک رو کر کرده بود.
الان هم من به شخصه اون پستم رو پس می گیرم و تا زمان دیدن حتی یه فیلم از اون دیدار به اون باور نمی رسم.

مهرنوش

پری ناز — Fri, 10 Sep 2010 07:48:31 +0000

نمی دونم چی میشه که یهو همه با هم به این نتیجه می رسن که یه موزیک و آهنگی قشنگه و اون آهنگ می شه جزو مورد علاقه هاشون.
حالا این آهنگ چشمات مهرنوش هم شده جزو یکی از اون ها و هر جا رو که می بینی ، همه دارن دنبالش می گردن و یا هم بهش گوش میدن.
حالا من هم به شما پیشنهاد می کنم که بهش گوش بدید و ازش انرژی مثبت بگیرید.
لینک

مهران مديري

پری ناز — Tue, 07 Sep 2010 08:18:19 +0000

داره كم كم خبرش به گوش همه مي رسه.
مهران مديري ، مردي كه مردم براي ارج نهادن به قهوه ي تلخش كمپين راه انداخته بودند و به همه پيشنهاد خريد اوريجينال CD هاش رو مي دادن به ديدار آقاي رئيس جمهور رفتن و با احترام كامل كل CD برنامه اش رو به ايشون تقديم كردن.
حرفي ندارم بزنم.
فقط دارم با خودم مي گم يعني هنوز هم من احمقم؟

روزي مزخرف

پری ناز — Sat, 04 Sep 2010 06:57:43 +0000

از صبح كه اومدم فقط يه چند تا كارت زدم و دو سه تا فرم دادم كه ارباب رجوع پر كنه. هيچ كار ديگه اي نكردم.
اون دختره هي مي آد از جلوي اتاقمون رد مي شه و سرش رو مي گيره بالا كه انگار از يه مسابقه ي چه مي دونم خيلي خيلي بزرگ سر بلند بيرون اومده.
كلا روز خيلي خيلي مزخرفي رو دارم مي گذرونم.
كامپيوترم ويروسيه در حد خيلي خيلي زياد . جوري كه هر چند دقيقه يك بار مي پره بالا پايين.
از چهارشنبه بود فكر كنم اينترنتمون كه نه ولي جيميل و ايميلمون قطع بود و نمي تونستيم حتي با وي پي ان وارد فيس بوك بشيم. كلا اوضاعي بود واسه خودش.
از ديشب دوازده شب به بعد خود به خود ، يهويي مشكلات برطرف شد و ايميل و جيميل و فيس بوك و همه چي به طور خودكار درس شد.
مي رم كلاس آيلس. كلي كتاب و دفتر دستك با خودم آوردم سر كار تا بخونمشون ولي حتي از كيفم درشون هم نياوردم .
اه. كلا روز مزخرفي رو دارم مي گذرونم.

نگراني سودي نداره

پری ناز — Mon, 30 Aug 2010 05:51:17 +0000

تو كامنت ها براي زيگزاگ هم تو صفحش نوشتم كه ما بي شماريم. مگه نه؟!
حالا هم كه فردا دادگاه آقاي زيپ هستش و ممكنه هر حكمي براش صادر بشه ، من مي دونم كه جاي هيچ نگراني براي خانوم زيگزاگ و همين طور ما نيستش و ما اونقدر هواي هم رو داريم كه بر فرض محال اگه بخواد چيزي پيش بياد ،‌ هممون پشت هم رو مي گيريم و هواي هم رو هم داريم.
زيگزاگ جان و آقاي زيپ نگراني بي فايدس. همه چي رو دست خدا بسپارين

فقط همين مي تونه آرومم كنه

پری ناز — Sun, 29 Aug 2010 08:12:50 +0000

اونقدر از محيط كارم متنفرم كه ديگه كار كردن برام به منزله ي شكنجه شده .
نمي دونم به جرم چه كاري خدا محيط كار به اين آشغالي رو نصيبم كرده. زير آب زن داريم در حدي كه حاضرن تو رو به چشم يه آدم دزد و كثيف و حالا هر چي نشون بدن تا خودشون سر كارشون بمونن .
دارم دنبال كار مي گردم . يه كاري كه تو محيطش آرامش داشته باشم و 4 تا آدم درس حسابي و تحصيلكرده و با فرهنگ توش وجود داشته باشه.
هر روزم سر كار اعصاب خوردي و توبيخ و توهين شنيدنه.
ديروز به حدي شده بود كه با گريه از اون جا نيم ساعت زودتر اومدم بيرون و به اون كسي كه بيشتر از همه اذيتم مي كنه گفتم من از اين جا مي رم ، ولي نمي ذارم تو يكي هم اين جا كار كني.
ولي وقتي رفتم خونه و با خودم فكر كردم گفتم كه نه!ميرم تا چشش در آد و زماني از اون جا در مي آم كه كارمند يه جاي خيلي خيلي خوب شده باشم.
آدماي بي فرهنگ تو زندگي ما آدما اونقدر زيادن كه زندگي و محيط كار رو به آدم زهر مي كنن ( نه تنها محيط كار بلكه زندگي روزمره‌)‌
ديشب كه رفتم خونه پسورد مهم ترين ايميلم عوض شده بود . با هزار زور و زحمت تونستم پسوردم رو پيدا كنم . انقدر اون كسايي كه اين كار رو كردن بي عقل و كم مغز بودن كه نمي دونستن من خودم هفت ، هشت ساله اينترنت و ايميل و همه چي دارم و هر كاري دلم بخواد مي تونم انجام بدم و اطلاعات اينترنتيم اونقدر بالا هست كه در عرض يه ساعت ، بتونم پسوردم رو پس بگيرم.

فيس بوك

پری ناز — Wed, 25 Aug 2010 05:16:02 +0000

يكي از دلبستگي هاي زندگي من اينه كه صبح به صبح بيام سر كار و بشينم توئيت هاي دختر حاجي رو بخونم . توئيت مي نويسه و يهو مي بينين تو توئيت هاش طرف رو پودر كرده .
حالا من تو فيس بوك اسمم رو عوض كردم و اسم حامد رو گذاشتم . عكسم رو هم همين طور. اون وقت اين بشر اومده و به حدي من رو پودر كرده كه خودم خجالت زده شدم ))… دختر حاجي جان شرمنده .
اون ماچ و موچ ها رو هم نگرانش نباش. حامد زياد سر نمي زنه به فيس بوك . همچنان منم كه مي آم:)))